Pasinler İçin Artık Birbirimizle Değil, Geleceğimizle Uğraşalım

Bazı memleketler vardır; insan oradan uzaklaşır ama memleketinden uzaklaşamaz. Pasinler de benim için böyle bir yer. Yıllardır uzakta yaşayan, ama aklı ve yüreği hâlâ Hasankale’de olan çok insanımız var. Kimisi işinin peşinden gitti. Kimisi çocuklarının geleceği için gitti. Kimisi ekonomik şartlar nedeniyle gitti. Kimisi de yıllar içinde hayatını başka şehirlerde kurdu. Bugün dönüp hep aynı soruyu soruyoruz: “Gidenler neden gitti?” Sonra kalanları konuşuyoruz: “Kalanlar ne yaptı?” Sonra siyasetçiyi, belediyeyi, STK’yı, iş insanını, akademisyeni suçluyoruz. Ve sonunda yine birbirimizi konuşmuş oluyoruz. Peki ya Pasinler? Pasinler’i ne zaman konuşacağız? Ben 2012’den beri kendi imkânlarım ölçüsünde yazıyorum, konuşuyorum, bir şeyler yapmaya çalışıyorum. Bazen doğru yaptım, bazen yanlış. Bazen destek gördüm, bazen eleştirildim. Beni bilen oldu, bilmeyen oldu. Ama bugün bunların hiçbirini önemli görmüyorum. Çünkü mesele artık kimin ne yaptığı değil. Mesele bundan sonra hep birlikte ne yapabileceğimiz. ⸻ SADECE İNSANLAR DEĞİL, TİCARET DE UZAKLAŞIYOR Bence artık konuşmamız gereken en önemli konulardan biri de bu. Pasinler’de ekonomik hayatın eski gücünde olmadığını hepimiz görüyoruz. Bugün bazı esnaflarımızın hayatını Erzurum’da kurduğunu, iş yerini ise Pasinler’de sürdürdüğünü görüyoruz. Sabah geliyor, akşam dönüyor. Bunu kimseyi suçlamak için söylemiyorum. Herkesin kendi hayatı, ailesi, çocuğu, işi ve hesabı var. Ama ortaya çıkan sonucu da görmezden gelemeyiz. Çünkü bir ilçede insanlar yaşamıyorsa, sadece nüfus azalmaz. Ticaret de azalır. Sokaklar boşalır. Esnafın müşterisi azalır. Gençler geleceklerini başka şehirlerde arar. Para ilçede daha az dolaşır. Sosyal hayat zayıflar. Bir süre sonra da insanlar birbirine, “Pasinler neden eski Pasinler değil?” diye sormaya başlar. Belki de cevaplardan biri tam burada. Biz sadece insan kaybetmiyoruz. Ekonomik hayatımızı da kaybediyoruz. ⸻ HERKESİN GERİ DÖNMESİNİ BEKLEMEK GERÇEKÇİ DEĞİL Peki ne yapacağız? Erzurum’a, İstanbul’a, Ankara’ya, Bursa’ya, İzmir’e gitmiş herkese, “Geri dön.” mu diyeceğiz? Bence hayır. Çünkü herkesin hayatını yeniden kurmasını bekleyemeyiz. Ama başka bir şey yapabiliriz. Pasinler’e dönmeyen insanın da Pasinler’e katkı vermesinin yolunu açabiliriz. Akademisyen bilgisini verebilir. İş insanı bağlantısını kullanabilir. Siyasetçi bir yatırımın takipçisi olabilir. STK sahada çalışabilir. Esnaf elinden geleni yapabilir. Gençler fikirlerini ortaya koyabilir. Pasinler dışında yaşayan hemşehrimiz bir yatırımcıyı ilçeye getirebilir. Yani mesele herkesin Pasinler’e dönmesi değil. Pasinler’in herkes için yeniden bir anlam ifade etmesi. ⸻ BİR DE SOSYAL MEDYA MESELEMİZ VAR Son yıllarda Pasinler adına çok sayıda grup, sayfa ve oluşum ortaya çıktı. Ben bunu kötü görmüyorum. Tam tersine. Herkesin bir şeyler yapmak istemesi güzel. Çeşitlilik iyidir. Ama bazen garip bir şey oluyor. Birimiz bir proje yapıyor. Birimiz canlı yayın yapıyor. Birimiz yazı yazıyor. Birimiz ağaçlandırma çalışması yapıyor. Birimiz başka bir konuda mücadele ediyor. Sonra yapılan işi konuşmak yerine, işi yapan kişiyi konuşmaya başlıyoruz. Bence burada ciddi bir yanlış yapıyoruz. Çünkü Pasinler için dikilen ağaç, onu diken kişinin ağacı değildir. Pasinler’in ağacıdır. Pasinler için hazırlanan proje, bir kişinin projesi değildir. Pasinler’in projesidir. Kim yaptıysa yapsın. Daha iyisi varsa söyleyelim. Eksik varsa tamamlayalım. Yanlış varsa düzeltelim. Ama birbirimizin yaptığı işi küçülterek bu memlekete hiçbir şey kazandıramayız. ⸻ ARTIK BİR MASAYA OTURMANIN ZAMANI GELMEDİ Mİ? Ben artık bir gün Pasinler’de çok farklı insanların aynı masada oturmasını istiyorum. Belediye Başkanı… Kaymakam… Siyasetçiler… Akademisyenler… İş insanları… STK’lar… Esnaf… Muhtarlar… Gençler… Ve Pasinler dışında yaşayan hemşehriler… Ama o masaya bir şartla oturalım: Siyasi kimliklerimizi, şahsi hesaplarımızı ve eski kırgınlıklarımızı kapının dışında bırakalım. İçeriye sadece Pasinlerli olarak girelim. Kimse kimseye, “Sen zamanında ne yaptın?” diye sormasın. Herkes önce kendisine sorsun: “Ben bugün Pasinler için ne yapabilirim?” Kimisi bilgi koysun masaya. Kimisi proje. Kimisi sermaye. Kimisi bağlantı. Kimisi emek. Kimisi sadece zamanını. Çünkü herkesin imkânı aynı değil. Ama herkesin yapabileceği bir şey mutlaka var. ⸻ KİM SAMİMİ, KİM DEĞİL? Belki de yıllardır yanlış soruyu soruyoruz. “Kim samimi?” “Kim değil?” Bunu birbirimiz hakkında tartışarak anlamaya çalışıyoruz. Oysa çok daha kolay bir yolu var. Bir masa kuralım. Herkes Pasinler için yapabileceği şeyi söylesin. Sonra bekleyelim. Kim sözünü tutuyor? Kim gerçekten uğraşıyor? Kim elini taşın altına koyuyor? Kim sadece konuşuyor? Bunu zaten zaman gösterecek. Samimiyeti sözle değil, işle ölçelim. ⸻ Ben kimsenin benim gibi düşünmesini istemiyorum. Aynı siyasi görüşte olmamızı da istemiyorum. Herkes kendi düşüncesine sahip olabilir. Ama farklı düşünen insanların aynı memleket için aynı masada oturabileceğine inanıyorum. Çünkü Pasinler bir siyasi parti değildir. Bir ideoloji değildir. Bir kişinin, bir grubun veya bir ailenin de değildir. Pasinler hepimizin ortak memleketidir. Belki bazı insanlarımızı geri getiremeyiz. Belki geçmişte kaybettiğimiz bazı değerleri yeniden oluşturmak yıllar alacak. Ama hâlâ elimizde bir şey var: Gelecek. Ve geleceği hâlâ değiştirebiliriz. O yüzden artık birbirimizi suçlamayı biraz bırakalım. Gidenleri de suçlamayalım. Kalanları da suçlamayalım. Birbirimizin yaptığı işi küçümsemeyelim. Birbirimizin önünü kesmeyelim. Birbirimizin siyasi düşüncesiyle uğraşmayalım. Birbirimizle değil, Pasinler’in sorunlarıyla uğraşalım. Ve bir gün aynı masaya oturup sadece şu soruyu soralım: “PASİNLER İÇİN BEN NE YAPABİLİRİM?” Belki de değişimin başlangıcı, düşündüğümüz kadar büyük bir şey değildir. Belki sadece aynı masaya oturmakla başlar.